کاوش موضوع بارداری
صفحه اصلی
بارداری
بارداری یا حاملگی (به انگلیسی: Pregnancy)، زمانی است که طی آن یک یا چند فرزند در رحم زن رشد (آبستنی) میکنند. چندقلوزایی شامل بیش از یک فرزند به عنوان مثال فرزندان دوقلو میشود. بارداری معمولاً از طریق آمیزش جنسی اتفاق میافتد اما میتواند از طریق روشهای فناوری کمک باروری نیز رخ دهد. بارداری ممکن است به تولد زنده و زایمان طبیعی، سقط خود به خودی، سقط جنین خودخواسته یا مرده زایی ختم شود. زایمان معمولاً حدود ۴۰ هفته پس از شروع آخرین دوره قاعدگی (LMP) اتفاق میافتد که کمی بیش از ۹ ماه است (سن آبستنی). در صورت استفاده از سن لقاح، طول آن به حدود ۳۸ هفته میرسد. رویان اصطلاحی است که برای فرزندان در حال رشد در طول هشت هفته اول پس از لقاح (یعنی ده هفته سن آبستنی) استفاده میشود و پس از آن، تا زمان تولد فرزند از واژه جنین استفاده میشود. علائم و نشانههای زودهنگام بارداری ممکن است شامل عدم خونریزی در قاعدگی، سینههای حساس، تهوع حاملگی (تهوع و استفراغ)، گرسنگی و تکّرر در ادرار کردن باشد. بارداری ممکن است با کمک آزمایش بارداری تأیید شود. برای جلوگیری از بارداری از روشهای پیشگیری از بارداری استفاده میشود.
بارداری به سه دوره تقریبی سهماهه تقسیم میشود. سهماهه اول شامل لقاح است که یعنی زمانی که اسپرم تخمک را بارور میکند. سپس تخمک بارور شده به سمت لوله فالوپ حرکت میکند و به داخل رحم میچسبد؛ جایی که شروع به تشکیل رویان و جفت جنین میکند. در سهماهه اول، احتمال سقط جنین (مرگ طبیعی رویان یا جنین) در بالاترین حد خود قرار دارد. در اواسط سهماهه دوم، حرکت جنین ممکن است احساس شود. در هفته ۲۹م، اگر مراقبتهای پزشکی با کیفیت بالا ارائه شود، بیش از ۹۰ درصد نوزادان میتوانند در خارج از رحم زنده بمانند، اگرچه نوزادانی که در این زمان به دنیا میآیند احتمالاً عوارض سلامتی جدی مانند مشکلات قلبی و تنفسی و معلولیتهای ذهنی و رشدی طولانی مدت را تجربه خواهند کرد.
مراقبتهای دوران بارداری نتایج نهایی دوران بارداری را بهبود میبخشد.مراقبتهای دوران بارداری ممکن است شامل مصرف اسید فولیک اضافی، پرهیز از مصرف تفریحی مواد مخدر، پرهیز از سیگار کشیدن، پرهیز از مصرف الکل، انجام ورزش منظم، انجام آزمایش خون و معاینات بالینی منظم باشد. عوارض بارداری ممکن است شامل اختلالات فشار خون بالا، دیابت بارداری، کمخونی ناشی از فقر آهن و استفراغ تند بارداری باشد. در یک زایمان ایدئال، زمانی که یک زن «در ترم» است، زایمان به خودی خود آغاز میشود. نوزادانی که قبل از ۳۷ هفتگی به دنیا میآیند «زودرس» هستند و در معرض خطر بیشتری برای مشکلات سلامتی مانند فلج مغزی هستند. نوزادانی که بین هفتههای ۳۷م تا ۳۹م متولد میشوند «ابتدای ترم» در نظر گرفته میشوند در حالی که نوزادانی که بین هفتههای ۳۹م تا ۴۱م متولد میشوند «ترم کامل» در نظر گرفته میشوند. نوزادانی که بین هفتههای ۴۱م تا ۴۲م به دنیا میآیند، «انتهای ترم» در نظر گرفته میشوند، در حالی که پس از ۴۲ هفته «پس از ترم» در نظر گرفته میشوند. زایمان قبل از هفته ۳۹م با القای زایمان یا سزارین توصیه نمیشود مگر اینکه به دلایل پزشکی دیگر نیاز باشد.
حدود ۲۱۳ میلیون بارداری در سال ۲۰۱۲ میلادی رخ داد که از این تعداد ۱۹۰ میلیون (۸۹ درصد) در کشورهای در حال توسعه و ۲۳ میلیون (۱۱ درصد) در کشورهای توسعه یافته بودهاست. تعداد بارداری در زنان ۱۵ تا ۴۴ ساله ۱۳۳ مورد در هر ۱۰۰۰ زن است. حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد از بارداریهای شناخته شده به سقط جنین ناخواسته ختم میشود. در سال ۲۰۱۶ میلادی، عوارض بارداری منجر به مرگ ۲۳۰٬۶۰۰ مورد مرگ در مادران شد که نسبت به ۳۷۷٬۰۰۰ مرگ در سال ۱۹۹۰ میلادی کاهش یافتهاست. علل شایع مرگ عبارتند از خونریزی، عفونتها، بیماریهای فشار خون بارداری، انسداد زایمان، سقط جنین ناخواسته، سقط جنین خواسته، یا حاملگی خارج رحمی. در سراسر جهان، ۴۴ درصد از بارداریها بدون برنامهریزی و ناخواسته هستند. بیش از نیمی (۵۶٪) از حاملگیهای برنامهریزی نشده سقط میشوند. در میان حاملگیهای ناخواسته در ایالات متحده، ۶۰ درصد از زنان تا حدودی در ماه شروع بارداری از روشهای پیشگیری از بارداری استفاده میکردند.
بیشتر افراد بعد از آمیزش جنسی احساس خوش آیندی میکنند... بیشتر در ویکی پدیا